حس میکنم این روزا

خدا،

مثل بچه هایی که تازه راه افتادن و باید همش دنبالشون رفت و جمعشون کرد؛

داره جمع ام میکنه با دستای خودش...

پ.ن: چقدر با کمکش از چاه های عمیق بی برگشت نجات پیدا کردم؛

درحالی داشتم خودم قشنگ فرمون میدادم برم داخلش!!

پ.ن۲: مرسی که هوامو داری آخدا ...

رهــــــــــــــــــــــــــا در هـــــــــــــــــوای تــــــــــــــو ام دارم جهان را دور میریزم «باروت؟نه!با فوتویرانم ...»پ.ن:۱۴۰۲/۰۸/۱۰ نوشته شده در ۱۴۰۲/۰۹/۱۱ساعت 2:44 الهه| |